Klasa VIII język polski i woP 29.03.2025 r.
Temat: Czym jest prima aprilis?
Rozmawialiśmy o prima aprilis jako jednej z polskich tradycji. Uczniowie, pracując w grupach i korzystając z aplikacji, mieli za zadanie stworzyć nagłówek wiadomości, następnie opisać i zaprezentować informację. Wcielili się w rolę dziennikarzy telewizyjnych, przygotowując swoje żartobliwe „newsowe” relacje.
Temat: Dzieje Jacka Soplicy.
Panzerkampfwagen V Panther, znany powszechnie jako Pantera, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych niemieckich czołgów średnich okresu II wojny światowej. Jego konstrukcja była odpowiedzią na technologiczną przewagę radzieckich czołgów, zwłaszcza T-34, które zaskoczyły Wehrmacht podczas operacji „Barbarossa” w 1941 roku. Pantera łączyła w sobie zaawansowane rozwiązania techniczne, takie jak nachylony pancerz i potężne uzbrojenie, co czyniło ją groźnym przeciwnikiem na polu bitwy. Mimo to, jej skomplikowana konstrukcja i wysokie koszty produkcji ograniczyły liczbę wyprodukowanych egzemplarzy, co miało wpływ na jej efektywność w działaniach wojennych.
Panzerkampfwagen VI Tiger, potocznie Tygrys
Goliat (Goliath) -lekki nosiciel ładunków wybuchowych, zdalnie sterowana mina samobieżna zdolna do przenoszenia od 75 do 100 kilogramów materiału wybuchowego.
13 sierpnia 1944 roku powstańcy zdobyli pojazd tego typu z 302. batalionu pancernego podczas odpierania niemieckiego ataku na barykadę przy Podwalu. W wyniku eksplozji, znanej jako wybuch „czołgu pułapki”, życie straciło co najmniej trzysta osób, zarówno powstańców, jak i cywilów, a kolejne kilkaset zostało rannych.
W ścianę katedry św. Jana wmurowano fragment gąsienicy tego pojazdu, jednak błędnie opisano go jako „Gąsienica niemieckiego czołgu-miny Goliat, który podczas Powstania Warszawskiego w 1944 r. zburzył część murów Katedry”.
Już po wojnie, bo w 1947 na Stawkach doszło do podobnej tragedii, która pochłonęła trzydzieści ofiar.
2 sierpnia
Komenda Główna AK
wysyła szereg depesz do Londynu, donosząc o wybuchu Powstania i ciężkiej walce.
Apeluje również o pomoc.
Powstańcy
całkowicie opanowują Stare Miasto. Zdobywają kluczowy obiekt w tej części
miasta – Polską Wytwórnię Papierów Wartościowych przy ul. Sanguszki. W
Śródmieściu północnym Powstańcy zdobywają kolejne ważne punkty oporu
niemieckiego, m.in. Pocztę Główną przy Placu Napoleona i budynek Arbeitsamtu
przy pl. Małachowskiego. W Śródmieściu południowym panuje jeszcze chaos
pierwszych godzin walki. Powstańcy opanowują budynki Elektrowni na Powiślu, a
na Czerniakowie – budynek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Na Żoliborzu
Powstańcom nie udaje się opanować kluczowych pozycji niemieckich. W nocy z 1 na
2 sierpnia komendant Obwodu wycofuje oddziały do Puszczy Kampinoskiej.
Krystyna Krahelska, sanitariuszka „Danuta” w dywizjonie „Jeleń”, ciężko ranna w Godzinie „W”, umiera w szpitalu polowym. Odchodzi autorka popularnej pieśni „Hej, chłopcy, bagnet na broń!”, uwieczniona jako warszawska „Syrena”.
3 sierpnia
Na Ochocie, w
Śródmieściu i na Woli nieprzyjaciel wykorzystuje ludność cywilną jako „żywe
tarcze”, osłaniające natarcie niemieckich czołgów przed ogniem Powstańców.
Oddziały wroga
podpalają domy i mordują ludność cywilną, głównie na Woli, Mokotowie i Ochocie.
Ok. godz. 20
lotnictwo niemieckie dokonuje pierwszych nalotów na Wolę i miasto.
Pchor. Józef
Szczepański „Ziutek” z batalionu „Parasol” pisze słowa piosenki „Pałacyk Michla”.
4 sierpnia
Trwają ciężkie
walki w Al. Jerozolimskich. Od mostu Poniatowskiego ku Grójeckiej przebija się
od rana niemiecka jednostka 19. dywizji pancernej.
W nocy z 3 na 4
sierpnia Powstańcy opanowują parter gmachu PAST-y (Polskiej Akcyjnej Spółki
Telefonicznej (PAST)
W Pałacu Blanka
ginie poeta – pchor. Krzysztof Kamil Baczyński „Krzyś”, żołnierz batalionu
„Parasol”.
Elegia Sanah
Elegia Ewa Wencel
5 sierpnia
Pierwsze zrzuty
lotnicze, zapowiedziane poprzedniego dnia drogą radiową.
„Czarna sobota”
na Woli – rozpoczyna się masowa rzeź ludności. Jej ofiarą pada w kolejnych
dniach ok. 40 tys. mieszkańców dzielnicy.
Rzeź Woli 5-7
sierpnia -zamordowano tysiące polskich mężczyzn, kobiet i dzieci, w tym
pacjentów i personel trzech wolskich szpitali. Masakrze towarzyszyły gwałty,
rabunki i podpalenia. Całkowita liczba ofiar pozostaje trudna do ustalenia. W
polskiej historiografii szacowano ją zazwyczaj w przedziale od 30 tys. do 65
tys.
Rzeź Woli bywa
uznawana za największą jednostkową masakrę ludności cywilnej dokonaną w Europie
w czasie II wojny światowej, a zarazem największą w historii jednostkową
zbrodnię popełnioną na narodzie polskim.
Batalion „Zośka” zdobywa Gęsiówkę – obóz przy ul. Gęsiej. Wolność odzyskało 348 osób, których większość przyłączyła się do powstania warszawskiego.
Przybywa do
Warszawy gen. broni SS i policji Erich von dem Bach, mianowany przez Himmlera
głównodowodzącym niemieckich sił zwalczających Powstanie.