I LO WOP 2.05.2026 r.
Temat: Świat po II wojnie światowej. Początek zimnej wojny.
Wyjaśnisz, dlaczego dotychczasowi sojusznicy w czasie wojny stali się przeciwnikami w czasie pokoju.
Opiszesz, czym była i jak się rozpoczęła zimna wojna.
Wyjaśnisz znaczenie terminu „żelazna kurtyna” i przeanalizujesz jej przebieg.
Wyobraźcie sobie, że jesteście historycznymi detektywami. Musicie ustalić: kto odpowiada za wybuch zimnej wojny?
USA czy Związek Radziecki — a może obie strony?
Pracujemy w grupach.
Zadania dla grupy:
- Oddzielcie fakty od opinii.
- Przeanalizujcie materiały z teczki + podręcznik s. 192-198.
- Odpowiedźcie na pytania:
Tworzenie „aktu oskarżenia” (10 min)
Pracujecie w swoich grupach.
Wasze zadanie: przygotujcie krótkie wystąpienie (2–3 minuty).
W swoim wystąpieniu:
- zdecydujcie, kogo oskarżacie o wywołanie napięć:
- USA
- Związek Radziecki
- lub obie strony
Wywiad premiera J. Stalina
udzielony korespondentowi „Prawdy” w związku z
przemówieniem Churchilla w Fulton, Moskwa, 13 III 1946 r.
Pan Churchill twierdzi
następnie, że „partie komunistyczne, które były bardzo małe we wszystkich tych
państwach Europy Wschodniej, osiągnęły obecnie wyjątkową siłę i starają
się wszędzie wprowadzić system totalny i reżim policyjny. We
wszystkich tych krajach, za wyjątkiem Czechosłowacji, nie ma prawdziwej
demokracji”.
Jak wiadomo, w Anglii rządzi obecnie państwem jedna
partia, Labour Party,
a inne partie opozycyjne nie mogą brać udziału w rzędzie. To nazywa
pan Churchill prawdziwą
demokracją.
W Polsce, Rumunii, Jugosławii, Bułgarii i na
Węgrzech rządzi blok koalicyjny, złożony z 4 do 6 partii, przy czym
opozycja – jeżeli jest mniej lub więcej lojalna – ma zabezpieczone prawo
udziału w rzędzie. To nazywa pan Churchill totalizmem, tyranią i systemem
policyjnym. Dlaczego? Na jakiej podstawie? Nie oczekujcie odpowiedzi od
pana Churchilla.
Pan Churchill nie
zdaje sobie sprawy, w jak śmiesznej pozycji stawia sam siebie krzykliwymi
mowami o totalizmie, tyranii i systemach policyjnych.
Źródło: Wywiad premiera J. Stalina udzielony
korespondentowi „Prawdy” w związku z przemówieniem Churchilla w Fulton, Moskwa, 13 III 1946 r. Cytat
za: R. Kozłowski, J. Sziling, Wybrane teksty źródłowe do historii
powszechnej po 1945 roku, Toruń 1988, s. 39–40.
Przemówienie Winstona
Churchilla (fragment)
Od Szczecina nad Bałtykiem
do Triestu nad Adriatykiem opuściła się żelazna kurtyna w poprzek
kontynentu. Poza tą linią znajdują się wszystkie stolice byłych państw
środkowej i wschodniej Europy: Warszawa, Praga, Wiedeń, Budapeszt,
Bukareszt i Sofia – wszystkie te sławne miasta i zamieszkująca wokół
nich ludność leżą, że tak się wyrażę, w sferze radzieckiej
i wszystkie, w takiej czy w innej formie, podlegają nie tylko
wpływom radzieckim, ale kontroli z Moskwy w bardzo wysokim, niekiedy
rosnącym stopniu.
Rządy policyjne przenikają
z Moskwy. Ale tylko Ateny, ze swą nieśmiertelną chwałą, mogą swobodnie
decydować o swej przyszłości w wyborach pod nadzorem brytyjskim,
amerykańskim i francuskim.
Źródło: Przemówienie Winstona
Churchilla (fragment), [w:] Historia 1789–1990. Wybór tekstów
źródłowych dla szkół średnich, oprac. J. Eisler, M. Sobańska‑Bondaruk,
Warszawa 1995, s. 211.
Długi telegram” George’a Kennana (fragment, 1946)
Autor: George Kennan
Adresat: rząd USA
„Zasadnicze cechy radzieckiego spojrzenia na świat wynikają z przekonania,
że nie ma możliwości trwałego współistnienia między systemem komunistycznym a
kapitalistycznym.
Władze Związek Radziecki postrzegają świat zewnętrzny jako wrogi i dążą do
rozszerzania swoich wpływów.
Polityka ZSRR opiera się na przekonaniu o konieczności osłabiania państw
zachodnich oraz wzmacniania własnej pozycji.
Nie oznacza to jednak, że Związek Radziecki dąży bezpośrednio do wojny.
Jego działania są raczej długofalowe i polegają na stopniowym zwiększaniu
wpływów.
W związku z tym Stany Zjednoczone powinny prowadzić konsekwentną i
zdecydowaną politykę wobec ZSRR, opartą na powstrzymywaniu jego ekspansji.”
Doktryna Trumana zrywała z dotychczasową polityką izolacjonizmu USA (z doktryną Monroego), ponieważ Stany Zjednoczone miały aktywnie zaangażować się w działania w Europie. I to już nie w sytuacji nadzwyczajnej, jaką były dwie wojny światowe. Z tego powodu doktryna ta była krytykowana nawet w USA.
Zaczęło się od pomocy udzielonej Grecji i Turcji. W
kolejnych latach amerykańskie działania objęły znacznie większą ilość państw.
Nieodłącznym elementem polityki administracji Trumana tamtych lat stał się
oczywiście plan odbudowy gospodarczej Europy – plan Marshalla. Jego celem
również było powstrzymanie ekspansji komunizmu w Europie Zachodniej. Było już
wtedy jasne, że z powodu nacisków ze strony ZSRR nie uda się objąć nim państw
Europy Środkowo-Wschodniej.
Reakcja Związku Radzieckiego
Zarówno ten plan, jak i sama doktryna Trumana były
wybitnie nie na rękę Związkowi Radzieckiemu. A przede wszystkim Józefowi
Stalinowi i jego planom wobec Europy. Nowa polityka USA stanowiła dla nich
realne zagrożenie. Dlatego podejmowano próby wykolejenia zachodzących na
zachodzie Europy procesów integracyjnych. Usiłowano nawet zaangażować do tego
komunistów z Francji i Włoch. Utworzony został Kominform. Doktryna Trumana była
bezpardonowo atakowana. Twierdzono, że stanowi próbę wywołania wojny ze Związkiem
Radzieckim. Po wyrażeniu wstępnego zainteresowania zaatakowano również plan
Marshalla. Według ZSRR miał stanowić element realizacji doktryny. Prasa
radziecka napastliwie odnosiła się nawet ad personam do prezydenta Trumana.
Polecam