SZKOŁA POLSKA W WATERFORD

Proszę przeczytać na jutro tekst "W szopie przy ulicy Lhomond" s. 267- 271. Zapraszam na lekcję online - jutro o 10.

Dwudziestolecie międzywojenne -  kryzys i schyłek nowoczesności Czas trwania epoki W odróżnieniu od innych okresów rozwoju kultury dwudziestolecie międzywojenne jest epoką precyzyjnie wyznaczoną w czasie. Jej granice określa z jednej strony listopad roku 1918 - koniec I wojny światowej , a z drugiej  początek II wojny światowej - wrzesień 1939. Oczywiście, są to daty umowne. Żadne zjawisko kulturowe nie zaczęło się właśnie w roku 1918, żadne nie zakończyło wraz z rozpoczęciem II wojny światowej.  Kultura dwudziestolecia - kontynuacja i awangarda Do tendencji kontynuujących kierunki istniejące wcześniej w polskiej literaturze należy w dwudziestoleciu wielki nurt realizmu, nawiązujący do tradycji XIX w. Wyznaczają go utwory m.in. Marii Dąbrowskiej, Marii Kuncewiczowej, Zofii Nałkowskiej czy - w części - późniejsza twórczość Stefana Żeromskiego. W nurcie znajdzie odzwierciedlenie zarówno panorama społeczna Polski, która 11 listopada 1918 r. odzyskała niepodległo...

Jak paryska Nike z Samotraki... Poetki dwudziestolecia międzywojennego o miłości. Dwudziestolecie międzywojenne było okresem szybko postępującej emancypacji kobiet. W niepodległej Polsce uzyskały one bierne i czynne prawo wyborcze, nastąpiła, zwłaszcza w dużych miastach, znaczna liberalizacja obyczajowa. Jednak, podobnie jak w okresie Młodej Polski, kobiety zaznaczyły swą obecność głównie w życiu artystycznym ( przykładem choćby kariery kobiet z rodziny Kossaków). Najwybitniejsza poetka i dramaturg - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, nazywana była przez krytykę "polską Safoną". Określenie to trafnie oddaje charakter jej poezji o tematyce miłosnej i refleksyjnej, często nawiązującej do tradycji kultury. Pawlikowska w mistrzowskich miniaturach poetyckich umiała wydobyć głębszy sens z błahego na pozór wydarzenia. Wiersze z tomu Pocałunki (1926) M. Pawlikowska-Jasnorzewska "Miłość" Nie widziałam cię już od miesiąca i nic. Jestem może bledsza tro...

Niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę... Poeci Skamandra wobec tradycji literackiej W listopadzie 1918 r. w początkach odradzania się niepodległej Polski, młodzi poeci, m.in. Julian Tuwim, Antoni Słonimski i Jan Lechoń stworzyli kabaret Pod Picadorem. Zwrócili na siebie uwagę publiczności literackiej innym niż w dotychczasowej poezji patriotycznej traktowaniem roli poety; debiutujący artyści dystansowali się od wizji historii Polski jako dziejów cierpień narodu czy jego wzniosłej misji. Nie akceptowali też romantycznego modelu literatury jako formy posłannictwa narodowego, jej patosu i powagi. W 1920 r. utworzyli grupę poetycką Skamander, biorąc nazwę od wspomnianego w dramacie "Akropolis" Stanisława Wyspiańskiego potoku, płynącego nieopodal Troi. Skamandryci nie odcinali się zatem od tradycji literackiej, pragnęli w swej poezji dać wyraz życia współczesnego człowieka i kierować swą twórczość do szerokiego grona odbiorców. Poeci Skamandra swój program poetycki najchętni...

Temat: Eugeniusz Kwiatkowski i budowa Gdyni. Proszę skopiować poniższy link do przeglądarki internetowej i wysłuchać wspomnień Generała Józefa Hallera z uroczystości zaślubin z morzem. https://www.polskieradio24.pl/39/156/Artykul/778362,Zaslubiny-z-morzem-Polska-wraca-nad-Baltyk Eugeniusz Kwiatkowski (1888-1974) Eugeniusz Kwiatkowski urodził się 30 grudnia 1888 roku w Krakowie. Ojciec, urzędnik kolei krakowskiej, po otrzymaniu spadku po bracie przeprowadził się wraz z rodziną do Czernichowców koło Zbaraża na Podolu, gdzie Eugeniusz spędził dzieciństwo. Kształcił się najpierw w lwowskim Gimnazjum Franciszka Józefa, skąd przeniósł się do Gimnazjum Ojców Jezuitów w Bąkowicach, gdzie w 1907 roku zdał egzamin maturalny. Początkowo studiował na Wydziale Chemii Technicznej Politechniki Lwowskiej, a następnie na uniwersytecie w Monachium. W czasie studiów był członkiem młodzieżowych organizacji niepodległościowych "Zet" i "Zarzewie" oraz Polskich Drużyn Str...

Drodzy Uczniowie,  bardzo się cieszę, że mogę przybliżyć Wam Wyżynę Śląską. Jako gorolka, czyli  osoby spoza Górnego Śląska, żona hanysa, czyli rdzennego mieszkańca Śląska, spędziłam tam kilka dobrych lat. Dzisiejszy Śląsk jest zupełnie innym miejscem, niż te, które poznałam w latach 90. Wówczas dominował krajobraz zdecydowanie miejsko-przemysłowy i po wyjściu na plac, czyli na zewnątrz można było umorusić się, czyli  pobrudzić sobie twarz  sadzą.  Na szczęście taka obecność sadzy w powietrzu to przeszłość, ale nadal został problem zanieczyszczonego powietrza.  Nie wiem, czy wiecie, ale Wyżyna Śląska jest wyjątkowo zielonym miejscem! Mieszkańcy mają łatwy dostęp do miejskich parków czy lasów. W wyniku dużych zmian gospodarczych zamknięto dużą część kopalń i hut. Jej krajobraz zmienia się z roku na rok. Zamknięte fabryki, kopalnie i huty przeznaczono na galerie, teatry, czy muzea. Właśnie na Wyżynie jest  zlokalizowany  bardzo interesujący...

Temat: Artysta jako kreator w wierszu "Radość pisania" Wisławy Szymborskiej. Podręcznik, s.279-280 Podmiotem lirycznym w wierszu jest twórca, poeta. Swiadczą o tym wyrażenia "mój", "mojej", "moich". Nie wiemy jednak czy jest to mężczyzna czy kobieta. Podmiot liryczny został ukazany w chwili tworzenia, pisania o rzeczach zwyczajnych, prostych. Podmiot liryczny to twórca, który kreuje świat i rzeczwistość tak jak ją sam postrzega. W pisaniu  podmiot odnajduje radość, szczęście z tworzenia własnego świata. Być może jest to także ucieczka od świata, który nas otacza. Podmiot jest niczym Bóg, jest twórcą. Teksy, to co podmiot liryczny pozostawi po sobie będą na zawsze utrwalone w pamięci ludzi. Zad.3, s.280 - pisemnie. Temat. Michał Anioł i Vincent van Gogh o swojej pracy . Podręcznik, s.281-284 Twórczość artystów, z którą można się zapoznać: https://www.szkolnictwo.pl/szukaj,Micha%C5%82_Anio%C5%82 https://www.vangogh.fineart24.pl/ ...